Jotie T'Hooft

Jotie T'Hooft (1956-1977) en Sint-Agatha-Berchem

De bibliotheek besteedt in 2017 extra aandacht aan de dichter Jotie T'Hooft. Sinds 20 oktober hangt aan de zijgevel van het bibliotheekgebouw een banner met het gedicht "Schuldbekentenis", één van de twaalf nagelaten gedichten die gevonden werden op de schoorsteenmantel van het zogenoemde "zwarte huis" in de Kerkstraat 99 in Sint-Agatha-Berchem, op loopafstand van de bib. Samen met de banner werd ook ter hoogte van het huis een herdenkingsplaat aangebracht die herinnert aan het verblijf van de dichter.

Jotie T'Hooft komt in februari 1976 in Sint-Agatha-Berchem wonen, Groot-Bijgaardenstraat 256, in een witgeschilderde tweekamerflat, het zogenoemde "witte huis". De reden om zich hier te vestigen is zijn huwelijk in augustus 1975 met Ingrid Weverbergh, dochter van Julien Weverbergh, op dat moment directeur van uitgeverij Manteau. De uitgeverij, waar ook Jotie op dat moment aan het werk is, houdt dan kantoor in de Comhairelaan in Sint-Agatha-Berchem.
In augustus 1977 verhuist hij met Ingrid naar de Kerkstraat 99 waar hij besluit om een aantal kamers volledig zwart te schilderen, sindsdien staat het huis gekend als het zogenoemde "zwarte huis". Op woensdag 5 oktober 1977 verlaat de dichter zijn woning om in de nacht van woensdag op donderdag in Brugge te overlijden. Op de schoorsteenmantel worden zijn twaalf laatste gedichten teruggevonden, waaronder "Schuldbekentenis".

 
Ja, ik geef het toe, ik beken het openlijk:
mijn lichaam was altijd een toren zonder uitkijk.
Ik heb hem steen voor steen in folianten gepend
ik heb mij geplooid naar de tijd en de trend.
 
De stenen die ik uit de wand verwijderd heb
zijn de woorden waar ik dit gedicht mee schep;
ik kijk naar de wereld waarin gij woont
en al zie ik onscherp en ben ik vreselijk stoned
 
er is iets dat mij niet ontgaan kan:
mijn toren is gebouwd in mijn eigen toren.
Ik weerhield mijn lijf niet in de groei tot man
maar ik zaag geduldig aan de pijlers die mij schoren.
 
Het lijkt niet erg duidelijk misschien
mijn keel snoert dicht en mijn tong heb ik gebroken
toen ik spreken leerde. Ik heb niemand ontzien.
Ik ben wereld, in mij is onstuitbaar de doodsbloem
 
ontloken.
 
Op 5 oktober 2017, precies veertig jaar na het overlijden van de dichter, werd  tijdens een hommageavond in Oudenaarde (waar zich het graf van de dichter bevindt) een lezing gehouden door prof. Yves T'Sjoen, hoofddocent verbonden aan de Afdeling Nederlands van de Vakgroep Letterkunde aan de Universiteit Gent. U kan de lezing, waarin de auteur de dichter in een ruimer literair kader plaatst, hier terugvinden.
 

Op 20 oktober werd, in een coproductie met Behoud de Begeerte, door de bib een hommageavond georganiseerd in Gemeenschapscentrum De Kroon. Op de foto van links naar rechts: Ingrid Weverbergh, Vitalski, Yves T'Sjoen, Michaël Vandebril, Delphine Lecompte, Roderik Six, Maarten Inghels, Charlotte Van den Broeck, Yannick Dangre

Een overzicht met het werk van de dichter, aanwezig in de Brusselse bibliotheken kan u hier vinden.
Meer weten over de dichter?

https://nl.wikipedia.org/wiki/Jotie_T%27Hooft
https://www.youtube.com/watch?v=Mqbl8zPoELQ
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/10/06/jotie-t-hooft-40-jaar-dood/
http://www.chielens.net/Jotie/index.html